Liefste zus,
Ik wil je gewoon iets zeggen… persoonlijk!
Onvoorstelbaar hoe ik je mis,
ik weet eigenlijk niet of er iémand is die dat beseft.
Maakt ook niet uit, eigenlijk!!
Ik heb in gedachten al zoveel tegen jou verteld,
aan je gevraagd en een antwoordje verwacht,
maar noch de muren, noch de bomen praten terug, hè!
Pijnlijk … hard … en verschrikkelijk onleefbaar
op die momenten dat ik écht besef dat je weg bent!
Het was niet altijd even dik aan tussen ons, I know,
maar toch was jij er voor mij en ik voor jou
zoals zussen dat zijn voor mekaar in tijden van “grote nood”.
Wel, in die tijden heb ik nu niemand meer!! En daar sta ik dan … alléén!
En het snijdt…
Ik heb al enkele belangrijke stappen moeten nemen zonder jou.
De laatste stap heeft me gekraakt, pas maanden later, maar toch!
Ook dat heeft me doen beslissen om een andere grote stap toch nog wat uit te stellen.
Het is zoals ze zeggen: je weet niet wat je hebt, tot het er niet meer
is … !!
Ik hou van je, zusje, 4-ever!! Mis je!! -xxx-
Janica
Lieve Melissa,
Ik heb een album met foto’s van jouw, alsof ik die verschillende
jij's zou kunnen vasthouden .... de baby, de peuter, het schoolmeisje, de tiener.
Zo vaak ik hem vastneem, zo vaak doe ik hem weer dicht; het lukt me niet
je dan aan te kijken ... je glimlach, die ondeugende ogen, die krullen die alle kanten
uitspringen ... het lukt me niet.
Ik verlang soms zo naar de ruzie's, omdat de badkamer te lang bezet is, om de potten gel
die verdwenen als sneeuw voor de zon.
Ik verlang naar de geur van koffie die jij 's morgens voor mij zette, ik
verlang naar onze ruzietjes omdat jij stof verzamelde op jouw kamer, ik verlang naar de
briefjes waarop jij schreef "Mama, ik zie je graag."! Ik verlang gewoon naar
jou, mijn lieve Melissa.
Ik schenk je, nu je 24 wordt, al mijn liefde, die liefde die ons bindt,
die onze band sterker maakt dan het leven zelf, want ook jij, Melissa, bent nog steeds de
hartslag van mijn leven.
Ik hou van jou, mijn lieve Melissa!
Een dikke knuffel.
Vele , vele kusjes ... tot gauw!
Mama
Tot de dag dat ik jou terugzie,
bewaar ik jou in mijn hart Melissa.
Herinneringen geven mij de kracht die ik nodig heb om verder te gaan.
Ik wou dat ik de tijd kon terugdraaien...
Wij als kinderen spelen in de tuin, gewoon plezier maken, ...
Ik kan nog altijd niet geloven dat jij er niet meer bent..
Kan iemand mij vertellen waarom ze jou van mij hebben weggenomen?
Maar ik weet, als dit leven gedaan is ... ik jou weer zal zien.
Elke dag die voorbijgaat, is weer een dag dichter bij jou...
Ik mis je nu je er niet meer bent...
Als ik de dauw was,
zou ik je 's ochtends verfrissen.
Als ik de zon was,
zou ik je 's middags verwarmen.
Als ik de maan was,
zou ik 's avonds over je waken.
Want in de tuin van mijn leven
ben jij de mooiste bloem.
Kusjes -xxx-
Je zus Saskia
Melissa,
Als ik aan je denk zie ik nog steeds die vrolijke meid
Dieprode krullen en een wondermooie lach…
Echt, ik vraag me soms af: waar is die tijd?
Stiekem naar elkaar briefjes schrijven in de klas,
Onze tienerproblemen bespreken
alsof het de grootste belangrijkheid in ons leven was.
Weet je nog toen ik vast zat op het toilet?
Jij maar lachen, o, wat had jij een pret!
Ik hing daar te bengelen boven toilet 1 en nummer 2.
En jij maar roepen: “Allé Ine, kom nu naar benee!”
Lichamelijke opvoeding was dan weer niet jouw ding,
Vooral dat lopen, dát was dik tegen je goesting.
Maar dan trok ik je mee en waren we net geslaagd.
Echt Mel, je rooie bol was toen goud waard!
Het laatste wat we samen deden waren onze 100-dagen:
’s Avonds in de tent ons aan de muziek overdragen.
Wat hebben we staan geven, jij en ik.
Dansen, dat was onze natuurlijke kick!
En toen opeens, die verschrikkelijke dag,
Mel, ik hoop toch dat ik je ooit nog es zien mag.
Mis je…
Ine
